Ceramika Artystyczna :: Sztuka
Twórczość polskich artystów ceramików drugiej połowy XX w.
"Najbardziej istotnym i najniezbędniejszym warunkiem piękna dzieła sztuki jest życie przejawione przez materiał, z którego dzieło sztuki jest wykonane"- pisał Henry van de Velde w 1907. Wyrażony przez artystę pogląd wynikał z systemu estetycznego, który narodził się na przełomie XIX i XX wieku. Tworzywo, które odgrywało dotąd drugorzędną rolę, jako środek służący do przekazywania niematerialnej idei, stało się teraz celem samym w sobie. Waga, jaką zaczęto przywiązywać do rodzaju materiału, z którego powstaje dzieło sztuki była rezultatem odmiennego niż dotychczas stosunku człowieka do przyrody. Przyroda stała się dla artysty źródłem natchnienia. Konsekwencją tej postawy było zafascynowanie twórców materiałami naturalnymi, a przeżycie estetyczne dzieła sztuki wykonanego z drewna, kamienia czy gliny było jednocześnie przeżywaniem natury.
Istnieją dziedziny sztuki, w których ta fascynacja twa nadal. Należy do nich ceramika. Jedynym tworzywem ceramiki jest glina. Tworzywo bardzo plastyczne i nieprzewidywalne a po wypaleniu w ogniu staje się twarde i trwałe. Proces twórczy przebiega w dużej mierze w wyobraźni artysty. Nie ma bowiem możliwości śledzenia na bieżąco rezultatów swojej pracy. O tym czy zamysł został spełniony można dowiedzieć się dopiero po wyjęciu z pieca wypalonej formy. Aby więc mogło powstać dzieło sztuki, inwencja artysty musi opierać się na wiedzy i doskonałej znajomości warsztatu ceramicznego. Do czasu wystawy praskiej w 1962r. ceramika polska rozwijała się w izolacji do sztuki światowej.
1 z 77 następna strona